Στα 1,3 δισ. ευρώ το βασικό σενάριο της ΕΛΕΤΑΕΝ για τις νέες επενδύσεις σε αιολικά την επόμενη 5ετία - Τι προβλέπει η ανάλυση ανά έτος για τη νέα εγκατεστημένη ισχύ.
![](/sites/default/files/styles/800x445/public/2019-10/aiolika-parka_93.jpg?itok=HZPYhPCz)
Τρία σενάρια για τις νέες ανεμογεννήτριες που θα εγκατασταθούν στην Ελλάδα μέσα στην επόμενη πενταετία έχει επεξεργαστεί, η Ελληνική Επιστημονική Ένωση Αιολικής Ενέργειας (ΕΛΕΤΑΕΝ), υπολογίζοντας τον βαθμό ωρίμανσης των διαφόρων έργων, παλαιών και νεότερων.
Σύμφωνα με τις πληφορορίες του "Energypress", το "απαισιόδοξο" σενάριο δείχνει ότι η νέα εγκατεστημένη ισχύς για την περίοδο 2019-2023 θα διαμορφωθεί στα 1.170 MW. Τούτο σημαίνει ότι οι συνολικές επενδύσεις θα ανέλθουν σε περίπου 1,2 δισ ευρώ, αφού για κάθε μεγαβάτ, το κόστος αγγίζει το 1 εκατ. ευρώ.
Το βασικό σενάριο, προβλέπει ότι μέσα στην επόμενη πενταετία θα δούμε 1.310 επιπλέον MW, ισχύς που μεταφράζεται σε νέες επενδύσεις ύψους 1,3 δισ ευρώ. Και το "φιλόδοξο", παραπέμπει σε 1.490 νέα MW, δηλαδή σε 1,5 δισ ευρώ νέων επενδύσεων.
Συγκεκριμένα, η νέα αιολική ισχύς θα διαμορφωθεί ανά χρονιά ως εξής σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της ΕΛΕΤΑΕΝ :
350 MW το 2019, 240 MW το 2020, 180 MW το 2021, 200 MW το 2022, και 200 MW το 2023, στο "κακό" σενάριο
400 MW το 2019, 270 MW το 2020, 190 MW το 2021, 220 MW το 2022, και 230 το 2023, στο μεσαίο σενάριο.
Και 420 MW το 2019, 330 MW το 2020, 230 MW το 2021, 260 MW το 2022, και 250 MW το 2023, στο πολύ "καλό" σενάριο.
Τα κριτήρια που έχει λάβει υπόψιν του ο συγκεκριμένος φορέας για κάθε ένα από τα παραπάνω σενάρια, σχετίζονται με το καθεστώς ωρίμανσης των διαφόρων έργων, και όχι βέβαια με τυχόν βελτίωση του αδειοδοτικού καθεστώτος και του γενικότερου επιχειρηματικού περιβάλλοντος, όπως έχει δεσμευθεί ο Πρωθυπουργός.
Η οποιαδήποτε "μεταρρύθμιση" των αδειοδοτικών διαδικασιών, όσο θετική και να είναι, δεν είναι μετρήσιμη εκ των προτέρων, δεν μπορεί να αποτυπωθεί σε προβλέψεις.
Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι έστω και τα μισά να πραγματοποιηθούν απ’ όσα σχεδιάζει να κάνει το υπ. Ενέργειας για να γίνει ευκολότερη η ζωή όσων δραστηριοποιούνται στις ΑΠΕ, τότε προφανώς οι παραπάνω επιδόσεις θα πολλαπλασιαστούν.
Στην αγορά αισιοδοξούν, έστω συγκρατημένα (σσ: την τελευταία δεκαετία έχουν χορτάσει από καλές προθέσεις), καθώς το θέμα είναι ψηλά στις προττεραιότητες του ΥΠΕΝ κρίνοντας από τα σφικτά χρονοδιάγραμμα, εντός των οποίων θα δουλέψει η επιτροπή, υπό την Γενική Γραμματέα του υπ. Ενέργειας, Αλεξάνδρα Σδούκου, όπως προκύπτει από την απόφαση που δημοσιεύθηκε χθες για την σύστασή της.
Σύμφωνα με αυτήν, εντός Δεκεμβρίου, η επιτροπή θα πρέπει να έχει ολοκληρώσει ένα σχέδιο για την απλούστευση της διαδικασίας έκδοσης αδειών παραγωγής, που θα πάρει την μορφή νομοθετικής ρύθμισης. Στόχος είναι όχι μόνο η απλοποίηση των κριτηρίων χορήγησης μιας άδειας παραγωγής, αλλά και η πιθανή αναθεώρηση της κατηγοριοποίησης αδειοδοτούμενων και απαλλασσόμενων έργων και φυσικά η μείωση του χρόνου έκδοσης της άδειας.
Σε δεύτερο στάδιο, μέχρι τον Απρίλιο του 2020, θα πρέπει να έχει συνταχθεί ένα σχέδιο που μεταξύ άλλων θα αφορά νέο αδειοδοτικό πλαίσιο για νέα έργα, εναρμόνιση με σχετικές προβλέψεις της Οδηγίας (ΕΕ) 2018/2001, πρόβλεψη μεταβατικών διατάξεων – γέφυρας με τα υφιστάμενα έργα, αντιμετώπιση στρεβλώσεων (π.χ. θέματα περιβαλλοντικής αδειοδότησης, δικτύων, χρήσεων γης και χωροταξικού), και το πολύ σημαντικό κεφάλαιο, της δυνατότητας δημιουργίας υπηρεσίας μίας στάσης (one stop shop).
Στο πολύ καλό σενάριο, όπου δημιουργηθεί ένα απλό και κατανοητό πλαίσιο, εξαλειφθούν όλες οι στρεβλώσεις που έχουν εντοπιστεί είτε σε περιβαλλοντικά και χωροταξικά θέματα, είτε σε προβλήματα που αφορούν διάφορες καθυστερήσεις, και ψηφιοποιηθούν οι διαδικασίες, τότε είναι προφανές ότι το πολύ καλό σενάριο της ΕΛΕΤΑΕΝ θα αποδειχθεί "απαισιόδοξο".
Σε κάθε περίπτωση, η απλοποίηση της διαδικασίας απαιτεί ένα τεράστιο στοίχημα, που αν δεν κερδηθεί, η δέσμευση Μητσοτάκη για συμμετοχή των ΑΠΕ σε ποσοστό 35% στην τελική κατανάλωση ενέργειας το 2030, θα μείνει γράμμα κενό.
Ακόμη και σήμερα, εμπλέκονται συνολικά 29 υπηρεσίες, στις αδειοδοτικές διαδικασίες των αιολικών, οι περιβαλλοντικές εγκρίσεις θέλουν οκτώ χρόνια, ενώ τα επιτελεία του ελληνικού στρατού μπορεί να απαντήσουν στο αίτημα μιας εταιρείας, και μετά από δύο χρόνια, όπως είχε αναφέρει τον Ιούνιο ο πρόεδρος της ΕΛΕΤΑΕΝ, Παναγιώτης Λαδακάκος. Σαν αποτέλεσμα, ο μέσος χρόνος αδειοδότησης στην Ελλάδα παραμένει 8 με 10 χρόνια, όταν το ευρωπαικό benchmark είναι τα 2 έτη.
Στο θέμα αναφέρθηκε και κατά την προχθεσινή του ομιλία του στον Καφηρέα, στα εγκαίνια του νέου έργου της Enel Green Power, ο Κ.Μητσοτάκης, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι "δεν μπορεί οι επενδυτές να είναι "ήρωες" και να περιμένουν δέκα χρόνια για να πάρουν μια άδεια αιολικού", δίνοντας ταυτόχρονα την προσωπική του δέσμευση ότι αυτό θα αλλάξει.
17 Οκτωβρίου 2019
energypress